Ulżyło mi, naprawdę mi ulżyło. Przyszłość zaczyna budzić strach, kiedy nie jesteśmy pewni, czy damy sobie radę - jako uczniowie, ale też jako przyjaciele. Popłakałam w ramię Zuzy, zastanawiając się, czy to przetrzymamy wszyscy razem, trzymając się za ręce, miziając się po plecach i planując wspólnie kolejne wakacje.
Przyjaciele w takich momentach są nam potrzebni, jako osoby, które wierzą, że damy sobie radę, bo nas na to stać - potrafimy, ale też w to, że pójscie do innych szkół niczego nie zmieni między nami. Jeśli pokazesz mi, że tak będzie, że w to wierzysz, dasz mi ogromną siłę, którą przetworzę na naszą korzyść. Mam ochotę na: a) nockę z dziewczynami; b) spotkanie z Mery; c) świadome przekroczenie granicy w postaci leżenia na łożku.
Poniedziałek coraz bliżej, a ja mam coraz większe zacięcie, fuck yeah.
środa, 17 listopada 2010
poniedziałek, 15 listopada 2010
Mamma Mia.
Ouch, oglądając go poraz hm, 5? utwierdzam się w przekonaniu, że to mój ulubiony film. Zdecydowanie.
Te wakacje muszą być w jakiejś małej części greckie.
Te wakacje muszą być w jakiejś małej części greckie.
niedziela, 14 listopada 2010
Ronan
Tego chciałam. Czyż nie? Więc dlaczego nagle okazuje się, ze mam uczucia? Nagle zabolało. Ale co z tego, zaboli jeszcze nieraz.
love you too.
love you too.
sobota, 13 listopada 2010
Warning sign
Wciąż zdarzają mi się takie wieczory, kiedy zapalam świeczkę,
gaszę światło, zakładam luźny t-shirt, robię sobie herbatę w kubku z Nowego Meksyku
i wracam do przeszłości. Wspominam, zastanawiam się, czy dobrze robię,
czy niektórych rzeczy nie powinnam w którymś momencie przerwać,
w inne włożyć więcej czasu i roboty.
Jestem osobą niezwykle lekkomyślną, działającą pod wpływem emocji,
bez myślenia o jakichkolwiek konsekwencjach.
Kiedy ktoś jest nam dobry jako kolega, ale odnosimy wrażenie,
że jednak przyjaźń nie jest czymś, czego chcemy,
mówimy o tym?
Nie jestem pewna, czy szczerość jest lepsza od spierdolonej opinii w jej oczach.
Nie wiem, co z nami jest. Są momenty, kiedy jesteś jedyną osobą, do której mam ochotę
się zwrócić, ale niestety są też takie, kiedy mam Cię za dużo.
To niczyja wina, ani moja, ani Twoja, może to nie jest nasz czas.
Wierzę, że jeśli dwie osoby są sobie przeznaczone,
w końcu ich drogi skrzyżują się.
Może jeszcze nie teraz, może za jakiś czas, ale napewno. Jeśli są sobie przeznaczone.
A na to mamy nijaki wpływ, wręcz zerowy.
Jeśli chcesz się do mnie zbliżyć, okaż to. Nie stój w miejscu, czekając, aż przybiegnę.
Nie wiem, co mam robić. Może to nie nas czas, ale nie dajmy nam się od siebie oddalić.
Muszę Ci powiedzieć najgłośniej jak potrafię
Że zacząłem szukać znaku ostrzegawczego
gaszę światło, zakładam luźny t-shirt, robię sobie herbatę w kubku z Nowego Meksyku
i wracam do przeszłości. Wspominam, zastanawiam się, czy dobrze robię,
czy niektórych rzeczy nie powinnam w którymś momencie przerwać,
w inne włożyć więcej czasu i roboty.
Jestem osobą niezwykle lekkomyślną, działającą pod wpływem emocji,
bez myślenia o jakichkolwiek konsekwencjach.
Kiedy ktoś jest nam dobry jako kolega, ale odnosimy wrażenie,
że jednak przyjaźń nie jest czymś, czego chcemy,
mówimy o tym?
Nie jestem pewna, czy szczerość jest lepsza od spierdolonej opinii w jej oczach.
Nie wiem, co z nami jest. Są momenty, kiedy jesteś jedyną osobą, do której mam ochotę
się zwrócić, ale niestety są też takie, kiedy mam Cię za dużo.
To niczyja wina, ani moja, ani Twoja, może to nie jest nasz czas.
Wierzę, że jeśli dwie osoby są sobie przeznaczone,
w końcu ich drogi skrzyżują się.
Może jeszcze nie teraz, może za jakiś czas, ale napewno. Jeśli są sobie przeznaczone.
A na to mamy nijaki wpływ, wręcz zerowy.
Jeśli chcesz się do mnie zbliżyć, okaż to. Nie stój w miejscu, czekając, aż przybiegnę.
Nie wiem, co mam robić. Może to nie nas czas, ale nie dajmy nam się od siebie oddalić.
Muszę Ci powiedzieć najgłośniej jak potrafię
Że zacząłem szukać znaku ostrzegawczego
poniedziałek, 8 listopada 2010
"Jako lekarze mamy cały arsenał broni, gotowych do wystrzału. Antybiotyki, by zabić infekcję, tabletki, by zwalczyć ból. Skalpele i retraktory, by pozbyć się nowotworów, aby zwalczyć zagrożenie, ale tylko zagrożenie fizyczne. W walce z innym... jesteś sam."
-Grey's Anatomy s06e20
W którymś momencie zauważyłam, że wciąż drzemie we mnie ta dziewczyna,
z której jestem dumna. Zaszyła się troche głębiej, ale wciąż we mnie jest.
Potrzebowałam właśnie takiej osoby, jaką dostałam.
Takiej, która pomogła
Takiej, która pomogła
mi uświadomić sobie, że hej! Potrafię, do cholery.
Nie lubię chemii, bo jej nie rozumiem.
Nie lubię chemii, bo jej nie rozumiem.
A jak najłatwiej coś zrozumieć? Zacząć od podstaw.
Więc zaczynam. Powracam przy tym do Grey's Anatomy,
które tak naprawdę zmobilizowało mnie do skierowania
swojej przyszłościna określony tor.
Mówicie mi, że wzbudzam zaufanie u ludzi.
Więc zaczynam. Powracam przy tym do Grey's Anatomy,
które tak naprawdę zmobilizowało mnie do skierowania
swojej przyszłościna określony tor.
Mówicie mi, że wzbudzam zaufanie u ludzi.
Na religii słucham o tym, że każdy ma jakiś dar. Może to właśnie jest mój.
Ludzie.
Płaczę, kiedy wyobrażam sobie, że któregoś dnia, mogłabym uratować czyjeś życie.
"Robią zdjęcia alpinistom z samego szczytu góry. Uśmiechają się pełni zachwytu triumfujący. Nie robią zdjęć po drodze, ponieważ kto chce pamiętać resztę? Popychamy się do przodu, ponieważ musimy, a nie dlatego, że to lubimy. Niepowstrzymana wspinaczka, ból i udręka wkraczania na następny poziom – nikt nie robi temu zdjęć. Nikt nie chce pamiętać. Chcemy pamiętać jedynie widok ze szczytu. Ten zapierający dech w piersiach moment na skraju świata. Po to się wciąż wspinamy. To jest warte bólu. I to właśnie ta szalona część."
-Grey's Anatomy s06e17
niedziela, 7 listopada 2010
I don't remember the moment I lost myself.
But I lost. I did.
Don't regreat anything you do, coz in the end it makes you who you are.
Ta niekończąca się opowieśc upada z dumą i wiarą.
Nie, ja nie mówię, że mi przykro
Pewnego dnia spotkamy się ponownie.
-
W którymś momencie niespotrzeżenie wdarło się do mojego życia coś,
co trudno określić słowami.
Coś, co sprawia, że olewam szkołę, tracę zaufanie mamy.
Uciekła ze mnie grzeczna dziewczyna, która tak wiele chciała osiągnąć.
Don't regreat anything you do, coz in the end it makes you who you are.
Ta niekończąca się opowieśc upada z dumą i wiarą.
Nie, ja nie mówię, że mi przykro
Pewnego dnia spotkamy się ponownie.
-
W którymś momencie niespotrzeżenie wdarło się do mojego życia coś,
co trudno określić słowami.
Coś, co sprawia, że olewam szkołę, tracę zaufanie mamy.
Uciekła ze mnie grzeczna dziewczyna, która tak wiele chciała osiągnąć.
wtorek, 2 listopada 2010
Get skinny.
Rano mi się udało, chyba zaraz lecę biegać. Chciałam oddać jutro pani milion olimpiad z geografii, ale na moją niekorzyść - zgubiłam je. Znalazłam ramie do wypłakania się - coś, czego tak potrzebowałam. Odrazu mi lepiej.
Odetchnęłam z ulgą, dobrze Cię mieć.
Odetchnęłam z ulgą, dobrze Cię mieć.
niedziela, 31 października 2010
Let the souls wander.
Wstaję o 6.20, wskakuję w dresy, zakładam słuchawki i idę biegać. Biegam do 7. Wracam, wskakuję pod prysznic, szybko się maluję, zjadam zdrowe, pożywne śniadanie. Zabieram plecak i lecę do szkoły, bo Zuza czeka na dole od jakichś pięciu minut! Wpycham jabłko do plecaka, w którym i tak mam za dużo miejsca, bo jak zwykle zapominam połowy książek. Wchodzimy 3 minuty przed dzwonkiem, akurat, żeby zmienić buty i zostawić panu w szatni. Lekcje mijają szybko, o 12.25 obiad. Nie jadam zup, zaledwie połowę drugiego dania. Po szkole wracam do domu, robię lekcje, uczę się. Spotykam się z dziewczynami, po powrocie ponownie wciągam dresy. Znów biegnę przed siebie, ile sił w nogach, myśląc o wszystkim i o niczym. Nasz jogging uwalnia mnie od stresu. To dzięki niemu, dzięki zdorwemu jedzeniu potarfię traktować to wszystko z dystansem. Zadowolenie z siebie dodaje mi pewności siebie, której i tak mam nie mało. Codziennie wstaję z łóżka z uśmiechem, jestem ciekawa, co przyniesie ten dzień. Tyle jeszcze przede mną, raaaany.
Każda dziewczyna Ci to powie,że dobry wygląd kosztuje,ale warto zainwestować.
Czuję, że zaraz osunę się na krześle.
Skąd mam wziąć energie,
której tak odczuwam niedosyt.
-
Obejrzałam dziś "Wciąż ją kocham".
Więc taka piękna, prawdziwa miłość istnieje?
Pewnie, pomiędzy dwójką cudownych ludzi w filmie.
Jej odpowiednik w rzeczywistości mijamy codziennie,
w ludziach mijanych na ulicy,
w oczach przyjaciół, których miłość do nas jest nieraz równie silna.
No, chyba, ze dowiadujemy się o niej po czasie.
Wtedy zapada nam się świat.
"Kluczem do szczęścia są marzenia, które można zrealizować."
Skąd mam wziąć energie,
której tak odczuwam niedosyt.
-
Obejrzałam dziś "Wciąż ją kocham".
Więc taka piękna, prawdziwa miłość istnieje?
Pewnie, pomiędzy dwójką cudownych ludzi w filmie.
Jej odpowiednik w rzeczywistości mijamy codziennie,
w ludziach mijanych na ulicy,
w oczach przyjaciół, których miłość do nas jest nieraz równie silna.
No, chyba, ze dowiadujemy się o niej po czasie.
Wtedy zapada nam się świat.
"Kluczem do szczęścia są marzenia, które można zrealizować."
środa, 27 października 2010
Come on, come out.
"Kiedy nie miałem już nic do stracenia, dostałam wszystko. Kiedy przestałem być tym, kim byłem, spotkałem samego siebie. Kiedy poznałem smak poniżenia, zrozumiałem, że jestem wolny i mogę sam wybrać, dokąd idę. Nie wiem, czy jestem obłąkany, czy moje małżeństwo było snem, którego nie rozumiałem, póki trwał. Wiem, że mogę bez niej żyć, ale chciałbym ją jeszcze spotkać - żeby powiedzieć jej to, czego nigdy nie powiedziałem, kiedy byliśmy razem: kocham Cię bardziej niż siebie samego. Jeśli będę mógł to powiedzieć, będę też mógł iść dalej, w pokoju, bo ta miłość mnie odkupiła".
"Szanowałem jej decyzję odejścia, ale przecież ta sama osoba, która tak bardzo pomogła mi w zbudowaniu mojego życia, teraz prawie obróciła je w gruzy. Dlaczego Ona, zawsze tak odważna, uciekła jak złodziej w środku nocy, nie spojrzawszy mi w oczy, bez słowa wyjaśnienia? Zachowanie mojej żony nie pasowało do niej, a ja musiałem dowiedzieć sie dlaczego."
"Za nic nie chciałabym raz jeszcze przejść przez to, co przeżywałam w ciągu minionych tygodni,
ale musiałam przyznać, że dzięki nim doceniałam to, co mam, jeszcze bardziej niż przedtem."
"Szanowałem jej decyzję odejścia, ale przecież ta sama osoba, która tak bardzo pomogła mi w zbudowaniu mojego życia, teraz prawie obróciła je w gruzy. Dlaczego Ona, zawsze tak odważna, uciekła jak złodziej w środku nocy, nie spojrzawszy mi w oczy, bez słowa wyjaśnienia? Zachowanie mojej żony nie pasowało do niej, a ja musiałem dowiedzieć sie dlaczego."
"Za nic nie chciałabym raz jeszcze przejść przez to, co przeżywałam w ciągu minionych tygodni,
ale musiałam przyznać, że dzięki nim doceniałam to, co mam, jeszcze bardziej niż przedtem."
You know when you were a little kid and you believed in fairy tales? That fantasy of what your life would be – white dress, prince charming who’d carry you away to a castle on a hill. You’d lie in your bed at night and close your eyes and you had complete and utter faith. Santa Claus, the tooth fairy, prince charming –they were so close you could taste them. But eventually you grow up and one day you open your eyes and the fairy tale disappears. Most people turn to the things and people they can trust. But the thing is, it’s hard to let go of that fairy tale entirely because almost everyone has that smallest bit of hope and faith that one day they would open their eyes and it would all come true.
- Grey's Anatomy, Meredith
-
I mean, all what we want
is just a litlle more than we have.
So stop saying "I wish" and start "I will".
We need changes
It makes us feel more um, fresh?
Anyway, it helps.
It helps sooo much.
-
I promised my self,
when my weight will be 65,
my hair will be blond.
6 kilos, come on, i dont want you.
-
Subskrybuj:
Posty (Atom)























































